« »

Dar rzeki


Fragment powieści pod tytułem „Wilki. Mity i legendy” wyjaśnia okoliczności powstania starożytnego Rzymu. Oto w pobliżu rzeki, niedaleko wzgórza Palatyn, w kryjówce znajdującej się na zboczu góry, mieszkała para wilków. Właśnie urodziły się im wilczęta. Dorodna wilczyca wyszła ze skalnej szczeliny, by napić się wody w rzece. Skierowała swe kroki ku miejscu porośniętemu trawami, gdzie zwykle gasiła pragnienie. Jakaś tajemnicza siła kazała jej jednak udać się nieco dalej, „ku małej piaszczystej plaży, gdzie rzeka rozlewała się i płynęła leniwie”! gdzie kobiety przychodziły prać bieliznę. Gdy pochyliła się nad wodą, poczuła nieznany dotąd zapach. Dostrzegła płynący w jej stronę kosz. Mimo obaw zbliżyła się do zawiniątka, podniosła zębami białe płótno i ujrzała leżące w wiklinowym pojemniku dwa ludzkie noworodki. Byli to dwaj chłopcy, Remus i Romulus, synowie boga wojny Marsa i bratanicy króla Alby. Król ten, w obawie przed utratą tronu, kazał sługom odebrać dzieci matce i wrzucić je do w koszyku do rzeki Tybr. Wilczyca delikatnie przeniosła maleństwa do swojej nory i położyła wśród szczeniąt. Karmiła je swoim mlekiem przez cały rok. W opiece nad ludzkimi niemowlętami pomagał jej dzięcioł. Ostrzegał przed ewentualnym niebezpieczeństwem, przynosił maluchom słodkie jagody. Młode wilczęta stawały się coraz bardziej samodzielne, lecz obaj chłopcy jeszcze długo wymagali opieki. Gdy pewnego razu wilczyca wracała z polowania, ujrzała przed swoją kryjówką postać pasterza. Jak mówi legenda, odnalazł on parę niemowląt! zabrał je z wilczej nory. Przygarnął je i wychował. Gdy chłopcy dorośli, dowiedzieli się o swoim pochodzeniu. Zabili króla, który chciał pozbawić ich życia, przywrócili tron prawowitemu władcy. U stóp wzgórza Palatyn postanowili zbudować miasto. Wróżba z lotu ptaków wskazała, iż to Romulus zostanie królem. To on w miejscu, gdzie odnalazła i wychowała niemowlęta wilcza matka, wzniósł wielki i ogromny gród. Od swego imienia nadał mu nazwę Roma, czyli Rzym. Jego mieszkańcy uczcili pamięć wilczycy, która posłuszna nakazom bogów wy-karmiła dzieci. Wykonali w brązie pomnik zwierzęcia karmiącego ludzkie niemowlęta. Rzeźba ta, zwana Wilczycą Kapitolińską, znajduje się dziś w jednym z muzeów w Rzymie.

Tagi: , , ,

Podobne wpisy

Książka Kamińskiego stanowi niezwykle ważny dokument historyczny przedstawiający obraz drugiej wojny światowej oraz bohaterskiej postawy młodych ludzi w okupowanej Warszawie. Utwór zalicza się do tzw. literatury faktu, czyli prezentuje rzeczywiste wydarzenia i rzeczywistych bohaterów. Zamierzeniem autora było stworzenie wiarygodnych relacji o ludziach i ich działalności. Dlatego pisało tym, co sam widział, w czym uczestniczył, przedstawiał [...]

Akcja powieści rozgrywa się w starożytnym Egipcie, w XI wieku przed Chrystusem. Okoliczności te zdradza autor już na wstępie: „Poniższe opowiadanie odnosi się do XI wieku przed Chrystusem, kiedy upadła dynastia dwudziesta, a po synu Słońca, wiecznie żyjącym Ramzesie XIII, wdarł się na tron i czoło swoje ozdobił ureusem wiecznie żyjący syn słońca Sanamen-Herhor, arcykapłan [...]