Kto to jest ten tytułowy Cyryl? Co naprawdę przydarzyło się Głównym Bohaterom pewnego dnia w pewnym mieście? Autor próbuje odpowiedzieć na te pytania w niezwykły sposób, prowadząc bardzo żywą i bardzo barwną akcję jak na obrazie filmowym, ukazując w danym momencie wydarzenia dziejące się w różnych miejscach. A wszystko zaczęło się od tego, że zaginął Cyryl. Potem zaczęły się dziać dziwne rzeczy. Ktoś wyłączył telefon, elektryczność i światło. Został zatrzymany samolot. Jezioro Bzdrynie oraz ekspedycję poszukującą węża morskiego okryła mgła. Pracownię malarza zdemolowano, a Cyryla jakaś siła rzuciła na szklany dach. Należało natychmiast znaleźć sprawcę tych nietypowych wydarzeń. Do akcji wkracza grupa dzieci oraz kilkoro dorosłych. Wszystko są to ludzie o ciekawej osobowości. Zacznijmy od młodocianych. Dwoje bliźniąt, „Lutek – cały świat na mojej głowie”! „Ludka – sama widziałam”; dwaj bracia śpiący, Li-lek i Danek, z których jeden mówi wierszem, drugi wciąż chce kogoś bić; Halszka i Brygida; wiecznie zaczytany Maryl; wreszcie Ohydny Zyzio ze swoim kotem Zybciem. Świat dorosłych to: szofer Pan Kucyk, policjant Kapral Rozkrok, malarz Florek Obłędek z żoną, Olimpia gospodarująca w kuchni, pani stomatolog o dużo mówiącym pseudonimie Horror, mama stewardesa i tatuś profesor Salamandra, l wreszcie dziwna pani w żałobie pojawiająca się znienacka i równie nagle znikająca. Cały splot nieprzewidzianych wypadków prowadzi bohaterów do odkrycia dość zaskakującej prawdy. Winną całego zamieszania okazuje się pani Entropia, teoria naukowa, która przybiera ludzką postać. Według wyjaśnienia profesora Salamandry „zjawisko Entropii ma polegać na coraz to rosnącym dążeniu natury do zamętu, zniszczenia, rozpadu… Jeżeli Entropii uda się osiągnąć swój cel, wszystko ostygnie, umilknie, zatrzyma się, zgasną ogniska, zapanuje szara, smutna, martwa jednostajność (…)”. Właśnie miał miejsce Dzień Wielkich Manewrów tej złej „pani”. Przegrała jednak w pojedynku z ludźmi. Wygrało Życie, czyli walka z rozprężeniem, wprowadzenie ładu i ruchu. Rozwiązanie zagadki postawionej przed Brygidą powinno brzmieć: „potężna jest Entropia. (…) Potężniejsze jest uparte ludzkie działanie (…). Zaś najpotężniejsza jest wyobraźnia”.