Powieść węgierskiego pisarza opowiada o dzieciństwie grupy chłopców mieszkających w robotniczej dzielnicy Budapesztu. Pochodzą oni z ubogich rodzin, wolny czas spędzają na zabawie na zamkniętym placu otoczonym kamienicami, zwanym Placem Broni. O to miejsce właśnie toczy się spór między inną grupą chłopców, nazywaną Z Czerwonoskórymi (lub Czerwonymi Koszulami). Próbują oni odebrać grupie Janosza Boka ich teren zabaw. Stosują przy tym nie zawsze zgodne z zasadami metody. Zaczyna się od zabrania chłopcom z Pla-:u Broni flagi. W odpowiedzi na tę zniewagę Boka, Nemeczek i Czonacosz organizują wyprawę do Ogrodu Botanicznego, siedziby swoich Drzeciwników. Potajemnie dostają się na wyspę i obserwują narady Dziecko i dziedńtwo, dom rodzinny grupy Feriego Acza. Odkrywają wśód nich swego kolegę Gereba i domyślają się, iż jest on zdrajcą. Dohodzi do wielkiej bitwy obu stron. Chłopcy przygotowują się do tej kmfrontacji bardzo dokładnie. Tak jak w normalnym wojsku są wśród nici generałowie, adiutanci, zwiadowcy. Budują na placu szańce, fortec, gromadzą bomby z piasku. Bitwa kończy się zwycięstwem chłopcóv z Placu Broni. Powieść kończy się smutno, bo umiera Nemeczek, olważny mały bohater. Plac zostaje odebrany, zaczynają się na nim prace budowlane. Na nic zdała się ofiarna obrona tego ukochanego prze chłopców miejsca. Wśród bohaterów utworu zdecydowanie wyróżnia się Erno Nemeczek. Jest wśród swoich kolegów nijmniejszy i najsłabszy, sprawia wrażenie młodszego od nich. Cechuje co nieśmiałość i pewna niezaradność. Gdy inni nadają sobie wysokie stopie wojskowe, on nie śmie upomnieć się o jakąkolwiek rangę, zostaje zwykłym żołnierzem. Ale to chłopak niezwykle uczciwy, prawdomówny i sprawiedliwy. Powszechnie uważany za tchórza, bo nie lubił się bić ani kłócić, wykazuje kilkakrotnie swoją odwagę. Podczas wyprawy do Ogrodu Botanicznego śmiało ujawnił się i powiedział, co myśli o metodach postępowania przeciwników i o zdradzie Gereba. W czasie ucieczki musiał ukryć się w pojemniku z zimną wodą. Wcześniej wpadł do wody, wsiadając do łódki.Te wydarzenia stały się przyczyną jego choroby. Marzył o tym, by zasłużyć sobie na stopień oficerski. Umiał dotrzymać słowa, nikomu nie powiedział o zdradzie Gereba. Otwarcie przyznawał się do swego strachu przed grupą Feriego Acza. Cenił sobie przyjaźń z Boka, cieszył się, że przywódca grupy właśnie jego obdarza zaufaniem. Niezwykle silnie przeżył zapisanie jego nazwiska małymi literami w księdze związku Kitowców. N ie mógł udowodnić swej niewinności, gdyż obiecał Boce dochowanie tajemnicy o zdradzie Gereba. Bardzo kochał Plac Broni i nie chciał go oddać przeciwnikom. Swoją odwagą podczas wystąpienia przeciw Czerwonoskórym zaimponował nawet Feriemu Aczowi i zyskał jego uznanie. Podczas bitwy, chociaż chory, zjawił się na miejscu walki i przyczynił się do zwycięstwa.